Μπαλαμός

Ήθελα να αγοράσω ένα άλογο που θα με πήγαινε σε μέρη που δεν φτάνει εύκολα άνθρωπος. Ήρθα σε επαφή με τους εμπόρους αλόγων και δεν αγόρασα άλογο. Άρχισα την ταινία με αυτήν την επιθυμία για ένα άλογο ακόμα ζωντανή μέσα μου. Ο Κυριάκος, ο έμπορος αλόγων είναι ο άνθρωπος που με οδήγησε σε μέρη όπου η κάμερα δεν μπορεί να φτάσει εύκολα. Έτσι ζωντάνεψε ο χαρακτήρας του Μπαλαμός. Όπως λέει και τ’ όνομά του, είναι ένας άνθρωπος που πετά μέσα σε εξάρσεις, που βρίσκεται πάντα σε κίνηση. Ο Μπαλαμός δε φαίνεται να έχει κάποιο συγκεκριμένο στόχο στο μυαλό του. Περιπλανιέται σε ένα όνειρο και μπλέκεται σε καταστάσεις που έρχονται στο δρόμο του, χωρίς ενδοιασμούς. Πότε-πότε συναντάει τον Κυριάκο, που εμφανίζεται με διάφορες μεταμφιέσεις: πότε σαν Μάγος, πότε σαν Μεγάλο Αφεντικό, πότε σαν Έμπορος Βοδιών ή σαν Χαλδαίος Αρχιερέας. Με όποια μεταμφίεση, ο Κυριάκος ασκεί μια ακαταμάχητη γοητεία στον Μπαλαμό. Αυτό το είδος εξέλιξης κάνει το χρόνο να παύει να αποτελεί όριο. Ο Μπαλαμός οδηγείται σαν κατηγορούμενος σε ένα μεσαιωνικό δικαστήριο, ένας σκλάβος της πρώιμης χριστιανικής περιόδου. Συναντάει τη Γιέτι, ακούει το χρησμό της Πειθίας δίπλα στο ποτάμι, φιλάει το χέρι του Προφήτη που έγινε μάρτυρας της σταύρωσης του Χριστού και τελικά, στο βουνό Όλυμπος μεταβάλλεται σε μια δρακουλιάρικη φιγούρα που πίνει αίμα αλόγων. Του αφαιρέθηκε το δώρο με το οποίο είχε προικισθεί: την ικανότητα να συνεχίζει. Ταξιδεύει με ταξί, όπως και όλοι οι άλλοι. Ο Μπαλαμός είναι ταινία.