Αλληγορία

Front cover of Film Αλληγορία VHS tape
Πάτησε το εξώφυλλο για μεγέθυνση
Front cover of Film Αλληγορία VHS tape
120" Κώστας Σφήκας 1986
Ηθοποιός Χαρακτήρας
Iraklis Pnefmatikakis Εαυτός
Βάνα Εαυτός
Yiannis Lambrou Εαυτός
Πάνος Εαυτός
Thomas Bodinas Εαυτός
Θέμης Εαυτός
Μαρίννα Εαυτός
Άκης Εαυτός
Thomas Gerasimidis Εαυτός
Γιώργος Εαυτός
Κώστας Εαυτός
Θωδορής Εαυτός
Δημήτρης Εαυτός
Μιχάλης Εαυτός
Συνεργατης Ρόλος
Vasilis Mazomenos Βοηθός Σκηνοθέτη
Γιώργος Μουζακίτης Βοηθός Σκηνοθέτη
Χρήστος Γαρταγάνης Βοηθός Σκηνοθέτη
Kiki Smyrniotou Διάφορα
Zafeiris Zafeirelis Διάφορα
Αργύρης Βαβούρης Διάφορα
Μανώλης Σακκαδάκης Διάφορα
Δώρα Λελούδα Διακοσμητής Σκηνικών
Takis Saslidis Διευθυντής Παραγωγής
Γιώργος Καβάγιας Διευθυντής Φωτογραφίας
Γιώργος Κοσμάς Ειδικά Εφέ
Μαριλένα Ξάνθου Ειδικά Εφέ
Μπάμπης Σπανός Ειδικά Εφέ
Άννα Σφήκα Παραγωγός
Κώστας Σφήκας Σκηνοθέτης
Κώστας Σφήκας Συγγραφέας
Βαγγέλης Γούσιας Συντάκτης
Δώρα Λελούδα Σχεδιαστής Κοστουμιών
Θανάσης Γεωργιάδης Τμήμα Ήχου
Dimitris Gouziotis Τμήμα Κάμερας
Giorgos Lagdaris Τμήμα Κάμερας
Thomas Bodinas Τμήμα Κάμερας
Thomas Gerasimidis Τμήμα Κάμερας
Voula Memou Τμήμα Κάμερας
Άκης Κερσανίδης Τμήμα Κάμερας
Γιώργος Κοσμάς Τμήμα Κάμερας
Κώστας Χαραμάρας Τμήμα Κάμερας
Παναγιώτης Νικητόπουλος Τμήμα Κάμερας
Kaiti Savvaidou Τμήμα Κοστουμιών
Voula Zouli Τμήμα Κοστουμιών
Γιώργος Σκένδρος Τμήμα Μακιγιάζ
Δημήτρης Αναπλιώτης Τμήμα Μακιγιάζ
Panos Zenelis Τμήμα Σεναρίου
Katerina Evangelakou Τμήμα Σύνταξης
Dimitris Kololios Τμήμα Τέχνης
Dimitris Papadopoulos Τμήμα Τέχνης
Filio Hatzinakou Τμήμα Τέχνης
Natalia Mela Τμήμα Τέχνης
Άννα Σφήκα Τμήμα Τέχνης
Λάζαρος Λαζαρίδης Τμήμα Τέχνης
Τάσος Αμπατζής Τμήμα Τέχνης
Χαράλαμπος Χρηστίδης Τμήμα Τέχνης

Η ταινία ανακαλεί διάφορες περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Ο Σφήκας μελετά και ερμηνεύει τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής του, επηρεασμένος από τον μεταμοντερνισμό της δεκαετίας του 80. Ξεκινάει από την Αρχαιότητα, περνάει από τη βυζαντινή και τη φεουδαρχική εποχή, για να καταλήξει στον καπιταλισμό, χωρίς να προτείνει την κατάληξη αυτή ως οριστικό τέλος. Ακολουθώντας τη σπείρα αυτής της εξέλιξης, ο Σφήκας καταφεύγει στην ποιητική αλληγορία. Το κινηματογραφικό του ορατόριο, όπου οι άγγελοι συνθλίβονται στην άβυσσο των πολιτισμών, είναι κάτι περισσότερο από τη μεταμόρφωση μιας φιλοσοφικής ιδέας σε ταινία, γίνεται η ίδια η ψυχή του ποιητή που αναρωτιέται για την αέναη εξέλιξη της.